Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ισπανία!
Πραγματικότητα έγινε το όνειρο της Ισπανίας για την επιστροφή της στον «θρόνο» της πρωταθλήτριας Ευρώπης.
Η «ρόχα» ήταν η μεγάλη θριαμβεύτρια στον τελικό του Euro 2024 κόντρα στην Αγγλία, καθώς κέρδισε 2-1 τα «λιοντάρια» στο Ολυμπιακό στάδιο του Βερολίνου και σήκωσε στον «ουρανό» της γερμανικής πρωτεύουσας το βαρύτιμο τρόπαιο. Ένα τρόπαιο που για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ήταν το πρώτο του στη διοργάνωση μετά το 2012, αλλά και τέταρτο συνολικά στην Ιστορία του. Έτσι, η Ισπανία έμεινε μόνη πρώτη στη λίστα των ομάδων με τις περισσότερες κατακτήσεις, αφήνοντας δεύτερη τη Γερμανία με τρεις επιτυχίες.
Επιπρόσθετα, ο Λαμίν Γιαμάλ, που γιόρτασε χθες τα 17α γενέθλιά του, έγραψε στο Βερολίνο με χρυσά γράμματα το όνομά του, καθώς έγινε ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε σε τελικό μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης (Euro ή Παγκόσμιο Κύπελλο) ξεπερνώντας το ρεκόρ του θρυλικού Πελέ (17 ετών και 249 ημερών) από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958.
Όσο για την Αγγλία; Η εθνική ομάδα της χώρας ούτε φέτος κατάφερε να κάνει το βήμα παραπάνω σε Euro. Μετά την ήττα της στον τελικό του Euro 2020 από την Ιταλία, η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ έχασε πλέον σε δεύτερο σερί τελικό και απέτυχε να πανηγυρίσει το παρθενικό Euro της Ιστορίας της.
Κυριάρχησαν οι άμυνες
Στο αγωνιστικό κομμάτι η Ισπανία μπήκε καλύτερα στον τελικό και είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων, ωστόσο αδυνατούσε να βρει διαδρόμους για να απειλήσει την αντίπαλη εστία. Το σχέδιο του Σάουθγκεϊτ να περιορίσει τους Γιαμάλ και Νίκο Γουίλιαμς απέδωσε «καρπούς», ενώ την ίδια στιγμή οι Άγγλοι σταδιακά άρχισαν ισορροπούν και να ξεθαρρεύουν.
Επί της ουσίας βέβαια, οι άμυνες κυριαρχούσαν στον τελικό και χρειάστηκε να φτάσουμε στο 28ο λεπτό για να καταγραφτεί το πρώτο σουτ εντός εστίας. Ήταν από την επιθετική προσπάθεια του Φαμπιάν Ρουίθ, με τον Γκεχί όμως να βάζει την κόντρα και τη μπάλα να καταλήγει στην αγκαλιά του Πίκφορντ.
Τα «λιοντάρια» από την πλευρά τους, είχαν την πρώτη τελική εντός εστίας στον τελικό λίγο πριν το φινάλε του 45λέπτου, με τον Φόντεν να κάνει το σουτ μετά από εκτέλεση φάουλ του Ράις από τα δεξιά και τον Σιμόν να μπλοκάρει σταθερά. Έτσι, χωρίς τη μεγάλη ευκαιρία και από τις δύο ομάδες ολοκληρώθηκε το πρώτο ημίχρονο, με το 0-0 να παραμένει ανέπαφο.
Δικαίωση για την ανώτερη «ρόχα»
Το δεύτερο 45λεπτο δεν έμελλε να είναι ανάλογο του πρώτου. Με το ξεκίνημα της επανάληψης η Ισπανία έκανε την πρώτη της αλλαγή, με τον Θουμπιμέντι να αντικαθιστά τον Ρόδρι, ωστόσο στο 47’ κατάφερε να λύσει τον… γόρδιο δεσμό του γκολ και να φτάσει στο πολυπόθητο 1-0. Οι παίκτες της «ρόχα» έκρυψαν την μπάλα και από ασίστ του (εξαιρετικού) Γιαμάλ ο Νίκο Γουίλιαμς με έξοχο σουτ από αριστερή πλάγια θέση μέσα στην αντίπαλη περιοχή νίκησε τον Πίκφορντ.
Το γκολ ανέβασε στα ύψη το ηθικό των Ισπανών, που στο 49’ φλέρταραν και με ένα δεύτερο τέρμα, αλλά από την επιθετική προσπάθεια του Νίκο Γουίλιαμς η μπάλα πέρασε δίπλα από το δοκάρι της Αγγλίας και κατέληξε άουτ. Οι Ισπανοί συνέχισαν να απειλούν τα «λιοντάρια», τα οποία με τη σειρά τους αναζητούσαν τρόπους να απαντήσουν και να φτάσουν στην ισοφάριση.
Τελικά, τα κατάφεραν στο 73’, όταν ο Μπέλιγχαμ τροφοδότησε τον Πάλμερ (που λίγο νωρίτερα είχε μπει στο ματς ως αλλαγή) και ο τελευταίος με δυνατό σουτ «εκτέλεσε» τον Σιμόν για το 1-1, δίνοντας έτσι νέο ενδιαφέρον στον τελικό.
Στα εναπομείναντα λεπτά, ο Πίκφορντ με νέα εξαιρετική απόκρουση είπε «όχι» σε σουτ του Γιαμάλ στο 82’, ώσπου στο 86’ ήρθε τελικά το 2-1 που λύτρωσε την Ισπανία, με την προβολή του Ογιαρθάμπαλ από σέντρα από τα αριστερά του Κουκουρέγια.
ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Φρανσουά Λετεξιέ (Γαλλία)
ΙΣΠΑΝΙΑ (4-2-3-1): Σιμόν - Καρβαχάλ, Λε Νορμάν (83’ Νάτσο), Λαπόρτ, Κουκουρέγια – Ρόδρι (46’ Θουμπιμέντι), Ρουίθ – Γιαμάλ (89’ Μερίνο), Όλμο, Γουίλιαμς – Μοράτα (67’ Ογιαρθάμπαλ)
ΑΓΓΛΙΑ (3-4-3): Πίκφορντ - Γουόκερ, Στόουνς, Γκεχί – Σάκα, Σο, Ράις, Μέινου (70’ Πάλμερ) – Φόντεν (89’ Τόνεϊ), Μπέλιγχαμ, Κέιν (61’ Γουότκινς)
Το ποδόσφαιρο δεν είναι πάντα δίκαιο, αυτή τη φορά ήταν. Η Ισπανία άξιζε να σηκώσει το ευρωπαϊκό τρόπαιο, ο Λουίς Ντε Λα Φουέντε να είναι ο προπονητής-νικητής της διοργάνωσης, ο Ντάνι Όλμο πρώτος σκόρερ. Ήταν μαζί με άλλους; Μπα... Η απόκρουσή του στην τελευταία φάση πάνω στη γραμμή ήταν σαν να έβαλε γκολ. Πιο λίγο θα πανηγύριζε εάν είχε σκοράρει.
Ο Λαμίν Γιαμάλ ήταν ο πρώτος σε ασίστ και ο νεότερος που κατακτά την κούπα. Έγινε ο πρώτος νεότερος σε πολλά, δεν θα ήταν δίκαιο να χάσει το σημαντικότερο. Η Ισπανία πήρε το τρόπαιο χωρίς τον κορυφαίο παίκτη της στο γήπεδο. Τον Ρόδρι. Και έπαιξε πολύ καλύτερα χωρίς εκείνο. Το ποδόσφαιρο δεν έχει πάντα λογική.
Ο Νίκο έκανε πολλά και ήταν σε ορισμένες ενέργειες «εξωγήινος». Ο Φαμπιάν Ρουίθ και ο Ντάνι Όλμο έκαναν μεγάλο τουρνουά, οι αμυντικοί και ο Σιμόν ήταν σταθεροί στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο Μίκελ Οϊαρθάμπαλ έγινε ο άνθρωπος του τίτλου, αλλά πριν από αυτόν είχαν συμβεί πολλά ώστε να φτάσει η Ισπανία να αποκλείσει τους καλύτερους και τελικά να στείλει την Αγγλία στο σπίτι ξανά με άδεια χέρια.
Κάτι παραπάνω για κάποιον που θα αλλάξει χρώμα μαλλιών στο πλούσιο και... κακοφτιαγμένο μαλλί του. Όμως ο Μαρκ Κουκουρέγια άξιζε επίσης πολύ να είναι κομβικός για τη νίκη. Με τη σέντρα στο δεύτερο γκολ. Τον αποδοκίμαζαν επειδή είχε κάνει χέρι που δεν δόθηκε πέναλτι. Λες και εκείνος είχε σφυρίχτρα και μόνιτορ. Στις αποδοκιμασίες το ποδόσφαιρο έχει συνήθως απαντήσεις και στην περίπτωση του Κουκουρέγια το καταλάβαμε ξανά.
Η Αγγλία άρχισε να παίζει μόλις δέχτηκε το πρώτο γκολ και γλίτωσε δυο τρία ακόμα. Ισοφάρισε και άρχισε να παίζει ξανά όταν δέχτηκε το δεύτερο. Εάν είχε επιχειρήσει να παίξει από την αρχή ίσως να είχε μεγαλύτερη τύχη. Η τακτική της ήταν καλή ανασταλτικά, αλλά στο τέλος έπνιξε την ίδια.
fosonline.gr
Ευχαριστούμε που αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε αυτό το άρθρο.
Πιθανόν να σας ενδιαφέρουν και τα παρακάτω θέματα:
