Η Ελιζαμπέτα Σαμάρα ήταν επικεφαλής στην τριάδα της παραδοσιακά μεγάλης δύναμης του χώρου και δεν είναι σύνηθες να βλέπουμε στη χώρα μας μία πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μέσα στο βαρύ αγωνιστικό της πρόγραμμα η 27χρονη αριστερόχειρας αποφάσισε να κάνει και αυτό το ταξίδι και μάλιστα το συνδύασε με ολιγοήμερες διακοπές.

Η ιστοσελίδα της Ε.Φ.Ο.Επ.Α. τη συνάντησε στην προπόνηση, στην ομοσπονδιακή αίθουσα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας την παραμονή του αγώνα και τη βρήκε πρόθυμη να διαθέσει λίγο από τον χρόνο της για συζήτηση πάνω στο άθλημα. Κρατήσαμε τη συνέντευξη για τις εορταστικές ημέρες και δεν είναι ότι …κινήθηκε σε αυτό το πνεύμα, αλλά ότι μιλήσαμε για θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος και όχι επικαιρότητας. Η Ελίζα, όπως είναι για τους φίλους της,

αναφέρθηκε στα δικά της όνειρα, την έντονη επιθυμία της Ρουμανίας να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης, στη νέα μεγάλη δύναμη της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, σε πράγματα που την ενοχλούν κ.α. Για το παλμαρέ της θυμίζουμε ότι η Σαμάρα είναι (μεταξύ άλλων διακρίσεων) πρωταθλήτρια Ευρώπης στο απλό γυναικών το 2015, στο ομαδικό γυναικών το 2005, στο διπλό γυναικών το 2009 και το 2012, 3η σήμερα στην Ευρώπη στο απλό και 2η στο ομαδικό γυναικών.

«ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΑΓΓΕΛΙΝΑ»

Ελιζαμπέτα, δεν στο κρύβουμε ότι μας έκανε εντύπωση όταν σε είδαμε στην αποστολή του αγώνα με την εθνική μας κι ακόμα μεγαλύτερη όταν μάθαμε ότι ήρθες για αρκετές ημέρες…

«Ναι, το κίνητρό μου ήταν να επισκεφτώ για πρώτη φορά την Ελλάδα και να δω και διάφορα ωραία μέρη. Πήγα στην Ακρόπολη, πήγα σε άλλα αξιοθέατα, πήγα φυσικά και για ψώνια. Περπάτησα πολύ και απόλαυσα τον ωραίο καιρό. Πήγα και στο μαγαζί, που δουλεύει ως σεφ η Αγγελίνα (σ.σ. η πρώην διεθνής αθλήτρια Παπαδάκη), πέρασα πολύ ωραία. Είμαι ήδη εδώ τέσσερις ημέρες πριν από το παιχνίδι»…

Είναι ήδη ξεκάθαρο ότι θα πάρετε την 1η θέση στο γκρουπ των προκριματικών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και την επόμενη χρονιά, στην τελική φάση στο Λουξεμβούργο θα είστε από τα φαβορί για την πρωτιά. Μπορεί η Ρουμανία να ξαναβρεθεί στην κορυφή της Ευρώπης;

20161212 115601«Πάντοτε τα τελευταία χρόνια χάνουμε στον τελικό είτε από τη Γερμανία είτε από την Ολλανδία. Φτάνουμε ωστόσο, πολύ κοντά κι ελπίζω ότι την επόμενη χρονιά αν αποδώσουμε όπως πρέπει και δεν έχουμε τραυματισμούς μπορούμε να φτάσουμε στον στόχο μας. Δεν μας αρέσει να είμαστε δεύτεροι κι αυτό συμβαίνει για πολλά χρόνια. Έξι χρόνια βρισκόμαστε σε αυτή τη θέση και αυτή τη φορά θέλουμε να ξαναπάρουμε το χρυσό μετάλλιο».

«ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ, ΑΛΛΑ…»

Στο πρόσφατο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων οι Ντιάκονου και Ντράγκομαν κατέκτησαν την πρωτιά στο διπλό νεανίδων. Στα χρονικά του θεσμού μάλιστα, ήταν η πρώτη για την Ευρώπη στο αγώνισμα. Τί σημαίνει αυτή η διάκριση για τη ρουμανική επιτραπέζια αντισφαίριση;

«Είναι επίτευγμα σίγουρα! Είναι μία μεγάλη διάκριση, που ελπίζω ν’ αποτελέσει κι ένα βήμα για την κατηγορία των γυναικών. Αυτή είναι η κατηγορία τζούνιορ, το πιο σημαντικό είναι να δούμε τι μπορεί να γίνει στη μεγαλύτερη, διότι εκεί πρέπει να κάνεις κάτι παραπάνω για να κερδίσεις. Πρέπει να δουλέψεις περισσότερο. Τώρα στις νεάνιδες, εντάξει. Οι δύο κοπέλες είναι από τις κορυφαίες στην Ευρώπη, συνεπώς είναι νορμάλ να κατακτήσουν ένα μετάλλιο. Πήραν βέβαια, το χρυσό και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό για τη Ρουμανία, αλλά επαναλαμβάνω ότι προτιμώ να τις δω αργότερα στην κατηγορία των γυναικών. Έκανες την επιτυχία, αλλά την επόμενη μέρα έχεις αγώνα και πρέπει να την ξεχάσεις»!

Έχεις κι εσύ κορυφαίες διακρίσεις στην Ευρώπη από νεαρή ηλικία και τελευταία είναι αυτή στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2015 όπου ξεπέρασες και κινεζικά εμπόδια. Έτσι σκεφτόσουν;

«Σαφώς. Κατέκτησα πέρσι το χρυσό μετάλλιο στο απλό και την επόμενη κιόλας ημέρα πήγα για προπόνηση γιατί είχα αγώνα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έπρεπε να ξεχάσω το μετάλλιο γιατί είχα ακόμα πολλά παιχνίδια μπροστά μου στη σεζόν. Ήταν πολύ ωραίο συναίσθημα πάντως, ήθελα να το ξανανιώσω φέτος, αλλά αυτή ήταν η χρονιά μίας άλλης αθλήτριας κινεζικής καταγωγής, της Χου Μελέκ από την Τουρκία».

Τα επόμενα όνειρα, οι επόμενοι μεγάλοι στόχοι της Ελιζαμπέτα;

«Σίγουρα θα ήθελα ένα μετάλλιο σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα ή σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Θεωρώ πως είναι το όνειρο κάθε αθλητή υψηλού επιπέδου. Θα δούμε. Όσον αφορά στο σήμερα έχουμε ακόμα πολλά τουρνουά μέχρι το Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2017 οπότε θέλω να πηγαίνω βήμα-βήμα».

«ΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ»…

Το άθλημα συνεχώς εξελίσσεται και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ γρήγορο. Βλέπεις αλλαγές προς το καλύτερο και στις γυναίκες;

«Να πω πρώτα ότι κάποιες φορές είναι σαν να προσπαθούν να κάνουν το άθλημα μας να φαίνεται σαν ένα ερασιτεχνικό άθλημα. Πάντοτε κάτι αλλάζουν! Τα μπαλάκια για παράδειγμα… Από την επόμενη χρόνια θα έχουμε νέα μπαλάκια… Από κει και πέρα, νομίζω ότι οι γυναίκες πρέπει να βελτιωθούν σε κάποια πράγματα. Το θέαμα που προσφέρουν δεν είναι τόσο καλό, όπως στους άνδρες. Ο κόσμος πάει και βλέπει τους άνδρες, αντίθετα στις γυναίκες δεν είναι τόσοι πολλοί οι φίλαθλοι, επομένως νομίζω ότι πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια για βελτίωση».

Σε επίπεδο γυναικείου πινγκ πονγκ μπορεί η Ευρώπη να γίνει δυνατότερη παγκοσμίως τα επόμενα χρόνια και να φτάσει στο τοπ;

«Ναι, αλλά αν δείτε, η Γερμανία αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στηριζόμενη σε Κινέζες αθλήτριες, πήρε τη 2η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες επίσης με Κινέζες αθλήτριες, αλλά στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, όπου είχε μόνο Γερμανίδες παίκτριες στη σύνθεσή της, έχασε νωρίτερα (σ.σ. και έμεινε στα προημιτελικά). Εννοώ ότι παραμένει σκληρή με Ευρωπαίες παίκτριες, είναι ισχυρές κι άλλες ομάδες, όπως κι εμείς, αλλά είναι πολύ δύσκολο να φτάσουν κάποτε στην κορυφή. Οι Ρουμάνοι είμαστε πάντα κοντά, αλλά θέλουμε να βρεθούμε μέσα στις 4-5 πρώτες ομάδες του κόσμου και τώρα είμαστε νούμερο 9 (σ.σ. από το τελευταίο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ομαδικού)».

«Η ΙΑΠΩΝΙΑ ΕΧΕΙ 8-9 ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΕΣ ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ»

Βλέπουμε και μία νέα δύναμη τα τελευταία χρόνια. Την Ιαπωνία. Σε άνδρες και γυναίκες. Συμφωνείς;

«Ναι, συμφωνώ, η Ιαπωνία είναι η νέα δύναμη. Θα έλεγα μάλιστα ότι αναλογικά εμφανίζεται πιο δυνατή στις γυναίκες γιατί δεν είναι μόνο 2-3 αθλήτριες πολύ αξιόλογες, είναι 8-9. Έχουν δείξει μεγάλη πρόοδο και κάνουν πολύ λιγότερα αβίαστα λάθη τώρα απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια».

Ολοκληρώνω τις ερωτήσεις ζητώντας τη γνώμη σου για τις πλαστικές μπάλες για τις οποίες έχει γίνει τόση συζήτηση…

«Θέλουν σίγουρα βελτιώσεις. Στη γαλλική λίγκα έπαιξα με πλαστικά μπαλάκια, μετά στο Τσάμπιονς Λιγκ κάποιες από τις ομάδες χρησιμοποιούσαν παλιά μπαλάκια. Κατά το ήμισυ το υλικό ήταν από σελιλόιντ. Είχες αγώνες και δεν ήξερες με τι μπαλάκι θα παίξεις κι αν μάθεις με το ένα δεν είναι εύκολο να παίξεις με το άλλο. Υπάρχουν και τα μαλακά πλαστικά μπαλάκια, που σπάνε εύκολα. Τα φτηνά μπαλάκια. Συνεπώς, θεωρώ ότι όχι μόνο πρέπει να καλυτερεύσει η ποιότητα, αλλά πρέπει να επιτρέπεται ένα μπαλάκι. Δεν γίνεται ν’ αλλάζουμε μπαλάκια κάθε μήνα».